من در خیابانی که "بلال حبشی" نامیده شود علاقه ای به قدم زدن ندارم و اگر قرار باشد تمبری که به پاکت میچسبانم تصویر یک تروریست باشد ترجیح می دهم اصلا نامه ای ننویسم.
مساله تنها نظام جمهوری<!> اسلامی هم نیست. من به هیچ نظام مذهبی دیگر نیز رأی نمی دهم. کار مذهب پرداختن به امور دنیوی و مادی نیست مگر آن که عمال آن، ریگی به کفش و طمعی در سر داشته باشند.
مذهبیون یک جهنم در دنیای دیگر برای ما تدارک دیده اند کافیست، نباید اجازه داد در این دنیا هم جهنم دیگری برپا کنند...
بخشی از گفتگوی نشریه ي روزگار نو با پرویز صیاد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر